دوستت دارم

کجایی ای یار قدیمی          دیگه نیستی تا ببینی

در عرض یک دقیقه می شه یکی رو خورد کرد

ساعت كوچیكه رویه تا قچه تو رو یادم می یاره ساعت هایی كه با هم بودیم یادته اومدیم یه بازی كنیم من بشم مجنون تو ,تو هم اون لیلی من ,اما من بازیمون وخیلی جدی گرفتم

و حالا چی دارم جز یه قلبی كه با خاطراتت میزنه وقتی دو نفر رو با هم میبینم اگه بگم حسودیم نمیشه دروغه خیلی وقته نشده مثله قدیما بشینیم برا هم از روزامون بگیم صبح های زیادی رفتن

و تو از هیچ كدومشون برام نگفتی تا حالا برام شعر گفتی تا حالا چند بار به خاطرم اشك ریختی من همون سینام عوض نشدم ولی تو چی........... این نقطه ها میتونن خیلی ناگفتا ها رو بگن كه من نمیتونم برات بگم هر موقع كم می یاریم آخر جمله هامون یه نقطه میزاریم و از اول شروع میكنیم دلم تنگ میشه برات ولی چرا نمی فهمی باوركن دعوا هام به خاطر دوست داشتنته

كاشكی می شد یه نقطه آخر عشقمون بزاریم و از اول شروع كنیم از وقتی واقعا دوستت داشتم نبودنت برام رنج آور بود تو كمتر بودی كنارم شاید بهتر بود نمیگفتم دوستت دارم كاشكی همون

موقع تمومش می كردم ولی تو نزاشتی گرفتاری های خودم كم بود غصه نبودنت هم روش اومد تو رو خدا یه بار وقتی میگم دوستت دارم نگو دورغ میگی , یكی دیگه رو میخوای

چرا فكر میكنی من بهت دورغ میگم فقط بگو چرا ؟ فكر كنم چیزه زیادی ازت نخواستم من نمیتونم مثله فرهاد كوه برا رسیدن بهت بكنم ولی میتونم یه شمع باشم كه برا رسیدن به تو بسوزم

و تنهایی تو روشن كنم هر چند كوتاه اما با عشق

اگه سکوت برا من بهانه بود                        

                                                       برا  تو دفتر خاطرات کهنه بود

روز های تنها بودن بهانه شد

                                                       بهانه ای برا ریختن اشک تو شد

                      می دونم خیلی کمم پر ازغمم

                      برا تو همون دلیل موند نم

اگه یه روز تموم بشه اشکه چشام                                                                                             

                                                    چی می خواد به باره از چشام

یادته دعایی کردی تو برام

                                                   زیر اون گنبد زرد, آقا م رضا(ع)

                     می دونم خیلی کمم پر ازغمم

                      برا تو همون دلیل موند نم

برسم به عشق جاوید خودم

                                               عشق من توی چرا نیستی کنارم                   

شاید باورش سخته برات

                                              که دوستت داشته باشم خیلی زیاد

                    می دونم خیلی کمم پر ازغمم

                      برا تو همون دلیل موند نم

روزی پسری از دریا بودم برات

                                                       تنها رفیق  دوریه  تنهایت 

 حالا نیستی دختر تنهای  شب                                                               

                                                    چون بودن یا نبودنم نداره فرق

                    می دونم خیلی کمم پر ازغمم

                      برا تو همون دلیل موند نم

دیگه حتی ارزش نداره حرفام

                                                  چون دیگه دوستتم نداری, میدونم

میدونی چرا برات شعر میخو نم

                                                 میخونم تا بدونی دوستت دارم.....همین

                                                  دوستت دارم

چقدر عجیبه ......که تا مریض نشی کسی برات گل نمیاره تا گریه نکنی

کسی نوازشت نمی کنه تا فریاد نکشی کسی به طرفت بر نمیگرده تا قصد

روزی پسر بچه ای نزد شیوانا آمد و گفت: مادرم قصد دارد برای راضی ساختن خدای معبد و به خاطر محبتی که به کاهن معبد دارد. خواهر کوچکم را قربانی کند. لطفا خواهر بیگناهم را نجات دهید.

شیوانا سراسیمه به سراغ زن رفت و با حیرت دید که زن دست و پای دختر خردسالش را بسته و در مقابل در معبد قصد دارد با چاقو سر دختر را ببرد. جمعیت زیادی زن بخت برگشته را دوره کرده بودندو کاهن معبد نیز با غرور و خونسردی روی سنگ بزرگی کنار در معبد نشسته و شاهد ماجرا بود. شیوانا به سراغ زن رفت و دید که زن به شدت دخترش را دوست دارد و چندین بار او را در آغوش می گیرد و می بوسد. اما در عین حال می خواهد کودکش را بکشد. تا بت اعظم معبد او را ببخشد و برکت و فراوانی را به زندگی او ارزانی دارد. شیوانا از زن پرسید که چرا دخترش را قربانی می کند. زن پاسخ داد که کاهن معبد گفته است که باید عزیزترین پاره وجود خود را قربانی کند تا بت اعظم او را ببخشد و به زندگی اش برکت جاودانه ارزانی دارد. شیوانا تفکری کرد و سپس با تبسمی بر لب گفت: اما این دختر که عزیزترین بخش وجود تو نیست چون تصمیم به هلاکش گرفته ای.
عزیزترین بخش زندگی تو همین کاهن معبد است که به خاطر حرف او تصمیم گرفته ای دختر نازنین ات را بکشی. بت اعظم که احمق نیست. او به تو گفته است که باید عزیزترین بخش زندگی ات را از بین ببری و اگر تو اشتباهی به جای کاهن دخترت را قربانی کنی . هیچ اتفاقی نمی افتد و شاید به خاطر سرپیچی از دستور بت اعظم بلا و بدبختی هم گریبانت را بگیرد! زن لختی مکث کرد. دست و پای دخترک را باز کرد. او را در آغوش گرفت و آنگاه درحالی که چاقو را محکم در دست گرفته بود به سمت پله سنگی معبد دوید.اما هیچ اثری از کاهن معبد نبود. می گویند از آن روز به بعد دیگر کسی کاهن معبد را در آن اطراف ندید.

پسر به دختر گفت اگه یه روزی به قلب احتیاج داشته باشی اولین نفری هستم که میام تا قلبمو با تمام وجودم تقدیمت کنم.دختر لبخندی زد و گفت ممنونم
تا اینکه یک روز اون اتفاق افتاد..حال دختر خوب نبود..نیاز فوری به قلب داشت..از پسر خبری نبود..دختر با خودش میگفت :میدونی که من هیچوقت نمیذاشتم تو قلبتو به من بدی و به خاطر من خودتو فدا کنی..ولی این بود اون حرفات..حتی برای دیدنم هم نیومدی…شاید من دیگه هیچوقت زنده نباشم.. آرام گریست و دیگر چیزی نفهمید…

چشمانش را باز کرد..دکتر بالای سرش بود.به دکتر گفت چه اتفاقی افتاده؟دکتر گفت نگران نباشید پیوند قلبتون با موفقیت انجام شده.شما باید استراحت کنید..درضمن این نامه برای شماست..!
دختر نامه رو برداشت.اثری از اسم روی پاکت دیده نمیشد. بازش کرد و درون آن چنین نوشته شده بود:

سلام عزیزم.الان که این نامه رو میخونی من درقلب تو زنده ام.از دستم ناراحت نباش که بهت سر نزدم چون میدونستم اگه بیام هرگز نمیذاری که قلبمو بهت بدم..پس نیومدم تا بتونم این کارو انجام بدم..امیدوارم عملت موفقیت آمیز باشه.(عاشقتم تا بینهایت)

قلب

دختر نمیتوانست باور کند..اون این کارو کرده بود..اون قلبشو به دختر داده بود..
آرام اسم پسر را صدا کرد و قطره های اشک روی صورتش جاری شد..و به خودش گفت چرا هیچوقت حرفاشو باور نکردم…                                                       www.benybala.mihanblog.com

روزی روزگاری در شهری دور افتاده و كوچك پسر بچه ای زندگی می كرد به نام ساسی مانكن.این پسر به دلیل صدای بسیار خوبی كه داشت در تمام شهر معروف بود. همیشه از او برای اجرا در مراسم عروسی دعوت می شد. با اینكه سن و سال كمی داشت اما از پس این كار بسیار خوب بر می آمد. كم كم آوازه صدای او در شهرها و روستاهای اطراف هم پیچید. پدر او كه ابتدا از مخالفان خواندن او بود وقتی دید كه پسرش با این كار می تواند منبع در آمدی خوبی برایشان باشد او را تشویق هم می كرد.
روزی ساسی تصمیم گرفت برای اینكه درآمد بیشتری كسب كند و همچنین پیشرفت بیشتری داشته باشد به تهران برود. او در تهران یك پسر عمه داشت كه دانشجو بود و در یك خانه دانشجویی زندگی می كرد. وقتی از ترمینال تاكسی سوار شد تا به سمت دانشگاه برود در تاكسی یك آهنگ از سروش هیچكس شنید كه می گفت : « اینجا تهرانه یعنی شهری كه /هرچی كه توش می بینی باعث تحریكه!» این می توانست پیام مهمی برای كسی باشد كه برای اولین بار به تهران می آید. اما در آن زمان ساسی به این گفته توجهی نكرد. روزها گذشت،ساسی با پسر عمه اش به مراسم عروسی می رفتند و می خواندند. كاسبی هم خوب بود اما امان از رفیق ناباب. كم كم پای ساسی به پارتی ها خفن باز شد و در آنجا با مسائلی روبرو شد كه تا به حال در عمرش ندیده بود و چون جنبه مواجهه با آنها را نداشت خیلی زود در آنها غرق شد. حالا دیگر ساسی كاملا عوض شده بود.یك روز وقتی به شهر خودشان برگشت تا پدر و مادرش را ببیند زمانی كه پدرش قیافه و تیپ او را دید او را از شهر بیرون كرد و به او گفت كه دیگر نمی خواهد او را در آن شهر ببیند چون مایه ی آبرو ریزی است! با دور شدن از خانواده ، ساسی هر روز بیشتر از پیش غرق می شد. یك روز به طور اتفاقی یكی از آهنگهایی كه او در عروسی به همراه پسر عمه اش خوانده بود روی موبایل ها پخش شد. همه از سبك و شعرهای جدیدی كه می شنیدند خوششان آمد. كم كم این آهنگ در سراسر كشور پخش شد. ساسی كه شنید آهنگش همه جا مشهور شده تصمیم گرفت كه این سبك جدید را ادامه دهد. او به همراه دوستان جدیدی كه پیدا كرده بود گروهی تشكیل داد و آهنگهای بیشتری خواند.شعرهای آهنگ های او هیچ معنای خاصی نداشت.كلمه های بی ربط به شكل عجیبی به هم ربط داده می شدند و گاهی اوقات هم برای جور شدن قافیه حرف های ركیك در شعر استفاده می شد. ساسی یكبار هم در یكی از آهنگ هایش سروش هیچكس را به باد سخره گرفت و تا آنجایی كه می توانست به او و گروهش فحش داد. اما در كمال تعجب مردم از این نوع شعر بسیار خوششان آمده بود. همه می دانستند كه این شعر ها نوعی شر و ور هستند اما خودشان هم نمی دانستند كه چرا انقدر شیفته این سبك شده اند.
حالا دیگر ساسی مانكن حتی در كشورهای خارجی هم طرفدار پیدا كرده بود. آهنگهای او را همه جا می شد پیدا كرد و همه آنها را گوش می دادند از پیر گرفته تا جوان. اما همزمان با این جریان آلبوم های موسیقی دیگران نظیر استاد شجریان داشت در مغازه ها خاك می خورد.

• اینگونه بود كه در عرض یك مدت كوتاه سلیقه و ذائقه یك ملت در موسیقی تغییر كرد و به سمت شر و ورهای ساسی مانكنی رفت. ساسی بسیار مشهور شده بود و از آنجا كه همانطور كه گفتم جنبه این شهرت را نداشت با مشكلات زیادی روبرو بود كه در واقع خودش فكر می كرد اینها برایش مفید است.او پس از چند سال دچار اعتیاد شد و شهرتش را از دست داد. دیگر زندگی سابق را نداشت و چیزی از گذشته برایش نمانده بود. یك روز در گوشه ای از پیاده رو روی زمین نشسته بود كه سروش هیچكس را دید كه به او می گفت : « حالا فهمیدی مرتیكه/ اینجا تهرانه یعنی شهری كه/هر چی كه توش می بینی باعث تحریكه؟!!!»